Deze website maakt gebruik van cookies

Om deze site te laten functioneren en het gebruik van deze site te evaluaren maken wij gebruik van cookies. Sinds 2012 zijn Nederlandse websites verplicht om hiervoor toestemming aan de bezoeker te vragen. Wilt u cookies op deze site toestaan?

Meer informatie

Zoek in Artikelen

Archief

Populaire artikelen

  1. HeerlijkVers; passie voor lokaal voedsel

  2. Knolselderij. Onooglijk maar lekker!

  3. Recept: Erwtensoep

  4. Recept: Gratin van knolselderij

Het molenaarsvak: oud ambacht in een nieuw jasje

Van het echte ambacht geniet Fred Prins het meest. Zo kan hij uren bezig zijn met het bewerken van de molensteen. Toch blijft hij ook graag in contact met zijn klanten. Zo weet hij wat de mensen van zijn producten vinden en waar de behoeftes liggen.

De Walvisch, een prachtige molen in Schiedam. Eind 1700 werd deze gebruikt om de jeneverstokerijen in Schiedam van geplette granen te voorzien. Nadat de jeneverindustrie in het slop raakte, heeft de molen diverse bestemmingen gehad. Een tijdlang werd er magnesium voor priklimonade gemaakt en ook werd er op deze plek geëxperimenteerd met het opwekken van stroom. Vanaf 1953 werd de molen weer bewoond door een molenaarsgeslacht en gebruikt waarvoor hij was bedoeld: het malen van granen. Echter, in 1996 sloeg het noodlot toe. De molen brandde volledig uit en de bewoners zagen zich gedwongen te vertrekken naar een andere molen om daar hun zaak voort te zetten.Dat de molen kon worden gerestaureerd is te danken aan veel Schiedamse bedrijven, het stadsbestuur, maar vooral ook aan een groot deel van de Schiedamse bevolking. Molenaar Fred Prins (61) vertelt dat de Walvisch de publiekslieveling is onder de Schiedamse molens. Dit omdat bijna iedere inwoner van de stad wel heeft bijgedragen aan de restauratie van de molen. “Het is een echte knuffelmolen geworden”, lacht Fred.

Molenaar en bedrijfsleider ineen

In 2002 werd de geheel gerestaureerde molen opgeleverd. Een bestemming had de Walvisch toen nog niet. Fred nam contact op met de gemeente en vertelde dat hij graag molenaar van de Walvisch wilde worden. De gemeente had vertrouwen in Fred en  verhuurde de molen aan hem. Het molenaarsvak is voor de ambachtsman een hobby, maar wel een waar hij heel veel tijd in steekt. “Ik ben molenaar, maar tegelijkertijd bedrijfsleider. Toen ik de molen kocht heb ik Walvisch BV opgericht. Op die manier kon ik mensen in dienst nemen om de winkel te runnen en mij te ondersteunen bij het malen met de molen. Hen kan ik betalen. Zelf houd ik er niet veel aan over. In de toekomst hoop ik wel een goedlopend bedrijf te kunnen overdragen, waar de volgende eigenaar van kan leven”, vertelt Fred.

Van ICTer naar molenaar

Fred heeft heel wat omzwervingen gemaakt voor hij molenaar werd. Zo werkte hij in de ouderenzorg en de ICT. Toen hij op zijn veertigste verhuisde, kwam hij vlakbij een vijftal molens te wonen. Hij was buitengewoon geïnteresseerd in deze prachtige bouwwerken met hun grote wieken. Een collega van zijn vrouw hoorde van deze passie en vertelde over de vrijwillige molenaarsopleiding. “Ik besloot deze opleiding te gaan volgen en na heel wat zelfstudie en in dienst te zijn geweest bij meerdere molenaarmeesters, heb ik na vijf jaar mijn examen positief afgelegd. Vanaf dat moment mocht ik mijzelf molenaar noemen”, aldus de ambachtsman.

Een tijdrovende klus

Met liefde en toewijding houdt Fred zich bezig met alles wat bij het molenaarsvak komt kijken. Naast het daadwerkelijke ambacht, steekt Fred veel tijd in de winkel. Samen met de andere medewerkers bedenkt hij hoe zij van de winkel een echte publiekstrekker kunnen maken. “Het idee is ons aanbod te vergroten. Op dit moment verkopen we weinig kant en klare producten. Vooral voor toeristen is dit lastig. Het is namelijk niet echt handig om heel je vakantie een paar kilo meel mee te moeten sjouwen. Om ook hen te laten genieten van de door de molen verwerkte granen, willen we diverse kant en klare lekkernijen aanbieden”, aldus Fred. Naast het administratieve en ‘commerciële’ werk is Fred het meest bezig met het echte ambacht en dit is ook wat hij het meest waardevolle vindt aan het molenaarsvak. “Een perfecte vorm creëren van een molensteen, is een proces van jaren. Beetje bij beetje bewerk ik de steen, totdat deze precies zo is als hij moet zijn om het lekkerste meel te krijgen. Het eindeloos hakken is een tijdrovende klus, maar dat vind ik geen probleem. Na een kwartiertje zijn al mijn gedachten weg en ben ik enkel met de steen bezig. Het heeft bijna iets meditatiefs”, lacht Fred.

Erkenning

Kenners genieten van Freds producten. Zo is chef-kok Herman de Blijker zeer te spreken over het brood dat wordt gemaakt met meel geproduceerd door de Walvisch en de eigenaresse van een cateringbedrijf die een keer een lunch verzorgde voor de koningin, koopt altijd haar meel bij Fred. “Ik ben wel trots dat Beatrix heeft geproefd van onze producten”, glimlacht de ambachtsman. Naast bekende mensen krijgt hij gelukkig ook vaak erkenning van zijn vaste klanten. Zo zijn vooral de klanten die biologische producten bij hem kopen, zeer te spreken over de kwaliteit. “Dit type mensen laat zich uitgebreid uit over wat ze vinden van de producten en dat vind ik erg leuk”.

Activiteiten

Iedereen die geïnteresseerd is in alles wat te molen te bieden heeft, heeft geluk, want Fred & Co gaan regelmatig de hort op om mensen kennis te laten maken met hun waar. 23 april is uw eerste kans om te genieten van de producten van de Walvisch. Dan staat de molenaar namelijk op de markt die wordt gehouden ter gelegenheid van het themajaar Leve de Molens! Uw volgende kans volgt 14 mei op Nationale Molendeag. De molen kan dan ook bezichtigd worden.
 

Kijk voor informatie over Molen de Walvisch op HeerlijkVers

 

 

 

 

Geplaatst op:19 Apr 2011 door: Francoise

Chioggia biet versus rode biet. Wie wint?

Linda Duyndam, alias de Groenteboerin, verbouwd op haar stuk land in Delfgauw de heerlijkste biologische groenten. Klassiekers als sla en wortel zijn verkrijgbaar, maar Linda maakt ook graag uitstapjes naar meer exotische groenten, als de chioggia biet en artisjok.

Heerlijk genieten van een Schieveense polderburger

Grazend in de Schieveense Polder in Rotterdam genieten de van oorsprong Franse Limousin Runderen van het Nederlandse landschap. Na een aantal mooie jaren worden de dieren geslacht. "Het vlees is fijn van draad en heeft een heerlijke pittige smaak", aldus boer Lenno Hoogerbrugge.

Door liefde en geduld de lekkerste Nederlandse druiven

De liefhebbers kunnen niet wachten op de start van het druivenseizoen bij Nieuw Tuinzight. Maar Hilde en Arnold Jansen kweken biodynamisch en laten de natuur het ritme bepalen. Des te meer zonneschijn, des te sneller de druiven geoogst kunnen worden en het winkeltje in de kas opengaat.

Westlandse druiven: juweeltjes om te zien!

Na de Tweede Wereldoorlog verdween de druiventeelt langzaam uit het Westland. Druivenkwekerij Sonnehoeck bleef behouden, zodat iedereen een kijkje in het verleden kan nemen. Immers, zo'n mooi stukje tuinbouwgeschiedenis mag niet vergeten worden.

© Heerlijk Vers | Contact
Website ontwerp en ontwikkeling: W3build