Deze website maakt gebruik van cookies

Om deze site te laten functioneren en het gebruik van deze site te evaluaren maken wij gebruik van cookies. Sinds 2012 zijn Nederlandse websites verplicht om hiervoor toestemming aan de bezoeker te vragen. Wilt u cookies op deze site toestaan?

Meer informatie

Zoek in Artikelen

Archief

Populaire artikelen

  1. HeerlijkVers; passie voor lokaal voedsel

  2. Knolselderij. Onooglijk maar lekker!

  3. Recept: Erwtensoep

  4. Recept: Gratin van knolselderij

Biologische boeren boeren beter

Uit een onderzoek van Stichting Wakker Dier blijkt dat biologische boeren trotser en gelukkiger zijn dan toen zij gangbaar boerden. Saskia Heikoop runt een biologisch bedrijf. HeerlijkVers nam de onderzoeksresultaten met haar door.

Nadat stichting Wakker Dier van een boerin hoorde: “mijn man is zoveel gelukkiger sinds we biologisch boeren”, besloten zij dat dit het onderzoeken waard was. De vraag die zij zich stelden was: Zijn biologische boeren over het algemeen gelukkiger dan reguliere veehouders? Uit het onderzoek, waar een vijfde van de biologische veehouders aan deelnam, bleek dat biologische boeren meer voldoening halen uit het werk dan toen zij gangbaar boerden (76%). Bovendien zijn ze trotser (69%) en gelukkiger (56%) dan voorheen.

Saskia Heikoop runt sinds 1993 samen met haar man Peter biologische boerderij De Groene Geer in Nieuwland. Eerst hadden zij alleen een tuinderij, maar in 1997 kwam hier ook een veehouderij bij. Saskia en Peter hebben vanaf het begin voor biologische productie gekozen, omdat gangbaar boeren gevaar met chemicaliën oplevert en belastend is voor het milieu.

Koeien als topsporter

Uit het onderzoek van Wakker Dier blijkt dat biologische boeren minder bezig zijn met veterinaire zaken (59%). Saskia begrijpt dit wel. Volgens haar willen gangbare bedrijven maximaal produceren. “Voor maximale productie heb je koeien nodig die als topsporter functioneren. Veeartsen houden zich bezig om de dieren zo gezond mogelijk te houden. Zo worden zij bijvoorbeeld ingeënt tegen griep en volgestopt met antibiotica. Een zieke koe kan namelijk de rest aansteken en dat is funest voor de productie. In ons bedrijf laten wij de natuur tot op zekere hoogte haar gang gaan. Wij calculeren in dat een koe met griep minder produceert en dat is voor ons geen probleem. Nog voor een dier ziek is medicatie toedienen is voor ons geen optie. Wij zijn op zoek naar een gezond evenwicht”.

Een gangbare melkhouderij

Wakker Dier stelde de boeren ook de vraag welke keuze zij zouden maken als zij moesten kiezen tussen weer gangbaar gaan boeren, of stoppen met het boerenbedrijf. De helft van de boeren geeft aan te stoppen. De andere helft zou doorgaan. Van deze laatste groep echter zeggen de meeste dat ze dier-  en milieuvriendelijk zullen blijven boeren, ook al krijgen ze dan niet meer de meerprijs voor biologisch. De praktijk met veel dieren binnen in één stal en veel chemische middelen zoals medicijnen en kunstmest, pijnlijke ingrepen, willen zij nooit meer oppakken. Saskia antwoord na lang denken dat ze wellicht nog wel een gangbare melkveehouderij als die van haar buren zou willen. “Zij hebben een bedrijf waar de koeien lekker buiten in de wei staan. Wat ik echter nooit zou doen is een kippen of varkensveehouderij beginnen. Daar leven de dieren onder slechte omstandigheden. Door zoiets op te starten zou ik over mijn eigen grenzen heengaan”. 

De blije biologische boer

Wakker Dier vroeg ook naar leuke anekdotes en de gelukkigste boerenmomenten. De jaarlijkse koeiendans als de koeien weer de wei in gaan wordt het vaakst genoemd, net als het ‘s ochtends naar buiten laten van de kippen of gewoon het vriendelijke contact met een individueel dier zoals een kalkoen op je hoofd, of die ene koe die altijd eerst een knuffel wil voor het melken. Saskia herkent zich niet direct in het beeld van de blije biologische boer die heel de dag over haar erf scharrelt en intens contact heeft met de dieren. “Ik hecht me niet aan de dieren. Zij zijn onderdeel van mijn bedrijf en als een dier teveel problemen oplevert gaat deze gewoon naar de slacht. Daar ben ik heel nuchter in. Alhoewel, ik vind het wel altijd een rotmoment als de beesten op transport gaan. Ze lopen dan zo mak en nietsvermoedend de kar binnen en dan denk ik weleens: ‘wat zijn wij toch rotmensen’”. Dit is echter slechts een fractie van een seconde want even later denkt Saskia alweer aan de bestellingen die in de agenda staan. “Als je niet tegen dit aspect van de veehouderij kan, kun je beter sla gaan telen”, lacht de boerin.

Gelukkig

Saskia voelt zich gelukkig in haar werk. “Als alles loopt zoals het moet lopen dan ben ik behoorlijk gelukkig. Dit komt voor een groot deel, omdat ik werk doe waar ik achter sta. Dit heeft alles met biologisch te maken!”. De boerin vindt het fijn om te zien dat de consumptie van biologisch vlees mondjesmaat toeneemt. “Gelukkig is dit land in de luxe positie om stil te staan bij de manier waarop vee wordt gefokt. We leven niet meer in de periode dat enkel de vraag wordt gesteld: ‘Hoeveel karbonaadjes kunnen er uit dit varken?’. Er wordt ook stil gestaan bij het welzijn van de dieren en dat vind ik erg waardevol”.

 

 

 

 

 

 

Geplaatst op:28 Apr 2011 door: Francoise

Chioggia biet versus rode biet. Wie wint?

Linda Duyndam, alias de Groenteboerin, verbouwd op haar stuk land in Delfgauw de heerlijkste biologische groenten. Klassiekers als sla en wortel zijn verkrijgbaar, maar Linda maakt ook graag uitstapjes naar meer exotische groenten, als de chioggia biet en artisjok.

Heerlijk genieten van een Schieveense polderburger

Grazend in de Schieveense Polder in Rotterdam genieten de van oorsprong Franse Limousin Runderen van het Nederlandse landschap. Na een aantal mooie jaren worden de dieren geslacht. "Het vlees is fijn van draad en heeft een heerlijke pittige smaak", aldus boer Lenno Hoogerbrugge.

Door liefde en geduld de lekkerste Nederlandse druiven

De liefhebbers kunnen niet wachten op de start van het druivenseizoen bij Nieuw Tuinzight. Maar Hilde en Arnold Jansen kweken biodynamisch en laten de natuur het ritme bepalen. Des te meer zonneschijn, des te sneller de druiven geoogst kunnen worden en het winkeltje in de kas opengaat.

Westlandse druiven: juweeltjes om te zien!

Na de Tweede Wereldoorlog verdween de druiventeelt langzaam uit het Westland. Druivenkwekerij Sonnehoeck bleef behouden, zodat iedereen een kijkje in het verleden kan nemen. Immers, zo'n mooi stukje tuinbouwgeschiedenis mag niet vergeten worden.

© Heerlijk Vers | Contact
Website ontwerp en ontwikkeling: W3build