Deze website maakt gebruik van cookies

Om deze site te laten functioneren en het gebruik van deze site te evaluaren maken wij gebruik van cookies. Sinds 2012 zijn Nederlandse websites verplicht om hiervoor toestemming aan de bezoeker te vragen. Wilt u cookies op deze site toestaan?

Meer informatie

Zoek in Artikelen

Archief

Populaire artikelen

  1. HeerlijkVers; passie voor lokaal voedsel

  2. Knolselderij. Onooglijk maar lekker!

  3. Recept: Erwtensoep

  4. Recept: Gratin van knolselderij

Bezige bijtjes uit Rotterdam leveren pure honing

Kitty en Bernard Villerius uit Moerkapelle zijn beide zeer actief binnen het Rotterdamse bijenhoudersgilde Ambrosius. Zij vertellen met veel plezier over ingenieuze bijenvolkeren. Ook leggen zij precies uit waarom de lokale verenigingshoning zo goed is voor de mens.

Bijen zijn bedrijvige beestjes. Tenminste, de vrouwen van een bijenvolk. Zij werken de hele dag door. Ze poetsen de cellen schoon en geven de larven eten.  Daarnaast gaan de vrouwen ook nog op zoek naar nectar.  De dames heten dan ook niet voor niets werksters. De mannetjes, die darren worden genoemd, hebben maar één taak: het bevruchten van de koningin. De Nederlandse honingbij huist vooral bij imkers. Wel trekken ze de vrije natuur in om nectar te verzamelen. Twee mensen die je alles over imkeren kunnen vertellen zijn Kitty en Bernhard Villerius uit Moerkapelle. Zij imkeren zelf en zijn zeer actief binnen het Rotterdamse bijenhoudersgilde Ambrosius.

 

Bevorderen van de bijenteelt

De belangrijkste taak van het Ambrosiusgilde is het in stand houden en bevorderen van de bijenteelt. Dit doet de vereniging vooral door geïnteresseerden op te leiden tot imker. Wie denkt dat imkers altijd gepensioneerde mannen zijn, heeft het mis. De helft van de leden van het Ambrosiusgilde is namelijk vrouw en de jongste imker is slechts vijftien jaar. Bijenvolkeren zijn nuttig voor de mens. De honing die je eet en de waskaarsen die je brandt, worden allemaal geleverd door de tienduizenden bijenvolkeren die ons land rijk is. De honing die afkomstig is van de bijenhouders van het Ambrosiusgilde is iedere zaterdag te verkrijgen in het depot van de vereniging aan de Nesseweg in Rotterdam.

 

Een potje pure honing

Kitty en Bernhard garanderen dat hun verenigingshoning puur is. Dit is vaak wel anders. Als je een potje in de supermarkt koopt, is de kans groot dat er suikerwater of andere middelen worden toegevoegd die goedkoper zijn dan honing, maar wel een zoete smaak geven. “Wij zijn er heilig van overtuigd dat dit het geval is. Immers, een potje pure honing voor twee euro aanbieden is gewoonweg onmogelijk”, aldus Bernhard. Vaak wordt de honing uit de supermarkt bewerkt. Grote bedrijven verhitten het product weleens, zodat het gele goud vloeibaar blijft. “Dit is zo onverstandig”, vindt Kitty. “Alle enzymen gaan kapot tijdens het verhitten en deze zijn juist zo goed voor de mens. Als je honing hebt die kristalliseert, betekent dat juist dat je goede honing in huis hebt”.

 

Van bij tot brood

Voordat je de pure honing op je brood smeert of in je thee gebruikt, is het leuk om te weten hoe hard ervoor gewerkt is. Een heel bijenvolk, dat in de zomer uit zo’n 50,000 bijen bestaat, heeft namelijk met de grootst mogelijke efficiëntie voor deze honing gezorgd. Ieder heeft zijn eigen taak en alles is perfect op elkaar ingespeeld. De bijenkoningin speelt een zeer belangrijke rol in het geheel. Zij maakt slechts eenmaal in haar leven een ‘bruidsvlucht’. Zij vliegt dan naar de plek waar de darren zich bevinden; de darrenverzamelplaats. Hier laat zij zich door de mannetjes bevruchten en slaat alle sperma in haar lijf op in de  ‘spermatheek’. “Het beste sperma gebruikt zij om haar eitjes te bevruchten. Dit doet zij van februari tot oktober zo’n tweeduizend keer per dag. In oktober heeft zij rust, totdat het voorjaar weer aanbreekt”, aldus Kitty. Tussen al deze eitjes zitten nieuwe koninginnen. Bernhard vertelt dat je deze herkent aan een grotere ‘wieg’. De imker beslist wat hiermee gebeurt. Als hij het volk wil splitsen laat hij één koningin uitkomen. Zij zoekt dan samen met de helft van het volk een nieuwe plek. Als de bijenhouder geen nieuwe koningin wil, omdat de huidige koningin rustige onderdanen voortbrengt, worden de eitjes waaruit koninginnen gaan komen, kapot gemaakt.

 

De bijendans

Iedere dag verlaten een aantal speurbijen het volk. Zij zoeken in een straal van drie kilometer de plekken waar de beste nectar en stuifmeel te halen is. Vervolgens keren zij terug naar de kas, om middels een bijendans, aan de vliegbijen door te geven waar de lekkerste nectar te vinden is. Deze gaan op pad en eten van de nectar. Vervolgens keren ze terug naar de kas, halen het goedje omhoog uit de maag en geven het door aan een andere bij, deze geeft het wederom weer door aan een andere bij. De vliegbij is dan inmiddels al weer op pad voor een nieuwe lading nectar. Nadat de nectar in een aantal bijenmagen heeft gezeten, spuit de laatste bij deze in een cel, ook wel raat genoemd en sluit deze af met was. De nectar is nu bewerkt met maagsappen en dit noemen wij honing. “Het klinkt onsmakelijk, maar juist de toevoegingen uit de maag van de bij zorgen ervoor dat honing voor ons zo gezond is”, aldus Bernhard. De honing wordt door de bijen gebruikt als eten voor in de winter of voor de larven.

 

Pollen uit eigen buurt

Als er grote hoeveelheden honing zijn, kan het geen kwaad als de imker wat geel goud uit de kas wegneemt. Voordat wij ervan kunnen snoepen, moet deze wel goed gezeefd worden in een centrifuge. Het leuke van de verenigingshoning is dat je precies weet uit welk gebied de honing komt. Bijen zoeken namelijk nectar binnen een staal van drie kilometer van hun kas. Mocht je in Moerkapelle wonen, dan is de kans groot dat de nectar van de honing van Kitty en Bernhard uit jouw tuin komt. “Het schijnt zelfs wetenschappelijk bewezen te zijn, dat als je hooikoorts hebt en je honing eet die gemaakt is van de bloemen en pollen uit jouw buurt, je antistoffen opbouwt en je hooikoorts vermindert”, aldus Bernhard.

Voor meer informatie klik hier

 

 

 

 

 

Geplaatst op:25 May 2011 door: Francoise

Chioggia biet versus rode biet. Wie wint?

Linda Duyndam, alias de Groenteboerin, verbouwd op haar stuk land in Delfgauw de heerlijkste biologische groenten. Klassiekers als sla en wortel zijn verkrijgbaar, maar Linda maakt ook graag uitstapjes naar meer exotische groenten, als de chioggia biet en artisjok.

Heerlijk genieten van een Schieveense polderburger

Grazend in de Schieveense Polder in Rotterdam genieten de van oorsprong Franse Limousin Runderen van het Nederlandse landschap. Na een aantal mooie jaren worden de dieren geslacht. "Het vlees is fijn van draad en heeft een heerlijke pittige smaak", aldus boer Lenno Hoogerbrugge.

Door liefde en geduld de lekkerste Nederlandse druiven

De liefhebbers kunnen niet wachten op de start van het druivenseizoen bij Nieuw Tuinzight. Maar Hilde en Arnold Jansen kweken biodynamisch en laten de natuur het ritme bepalen. Des te meer zonneschijn, des te sneller de druiven geoogst kunnen worden en het winkeltje in de kas opengaat.

Westlandse druiven: juweeltjes om te zien!

Na de Tweede Wereldoorlog verdween de druiventeelt langzaam uit het Westland. Druivenkwekerij Sonnehoeck bleef behouden, zodat iedereen een kijkje in het verleden kan nemen. Immers, zo'n mooi stukje tuinbouwgeschiedenis mag niet vergeten worden.

© Heerlijk Vers | Contact
Website ontwerp en ontwikkeling: W3build