Deze website maakt gebruik van cookies

Om deze site te laten functioneren en het gebruik van deze site te evaluaren maken wij gebruik van cookies. Sinds 2012 zijn Nederlandse websites verplicht om hiervoor toestemming aan de bezoeker te vragen. Wilt u cookies op deze site toestaan?

Meer informatie

Zoek in Artikelen

Archief

Populaire artikelen

  1. HeerlijkVers; passie voor lokaal voedsel

  2. Knolselderij. Onooglijk maar lekker!

  3. Recept: Erwtensoep

  4. Recept: Gratin van knolselderij

Niet perfect, maar net zo lekker!

Kromme komkommers, wortels met uitstulpingen en aardappels met een putje horen niet in de prullenbak, aldus Noesjka Klomberg, voedseljutter van het eerste uur. Hoog tijd dat deze left-overs ook de weg naar de maag vinden!

Is de komkommer te krom?.......weg ermee! Zit er een putje in de aardappel?……..waardeloos. Heeft de wortel een rare uitstulping?……….in de vuilnisbak! Vanwege de hoge overheidseisen aangaande groenten,- en fruit, is dit de heersende tendens geworden. Te kleine, grote of bobbelige aardappels leveren niets meer op. Zij passen namelijk niet in de machines van de fabrieken die de groenten verwerken.  Daarom laat de boer na het rooien van de akkers  zo’n  vijf tot tien procent van de oogst op het land liggen. Het betreft hier de buitenbeentjes waar hij geen geld voor krijgt. Dit betekent echter niet dat deze verschoppelingen minder lekker zijn. Hoog tijd dat deze left-overs ook de weg naar de maag vinden, vindt voedseljutter van het eerste uur Noesjka Klomberg.

Voedseljutters is een initiatief van Noesjka Klomberg. Vorig jaar studeerde zij af aan de Design Academy Eindhoven en dit was een van haar afstudeerprojecten. Doel van het project was dat groenten ook zonder perfect te zijn weer waardevol worden. Door de consument tegen een klein bedrag het overgebleven voedsel te laten jutten op de gerooide akkers van de boer,  kleedde zij dit streven op speelse wijze aan. Op deze manier hoopt Noesjka de visie van consument en vervolgens die van de overheid te veranderen; Imperfect voedsel is oké!

Het achterlaten van een duurzame wereld
Als mensen aan de Design Academie denken, snapt niet iedereen direct de link met het afstudeerproject van Noesjka. De initiatiefneemster legt uit dat design zich tegenwoordig steeds vaker uitbreidt naar maatschappelijke projecten. Het gaat er niet enkel meer om of iets esthetisch verantwoord is, net zo belangrijk is het teweegbrengen van een verandering in de maatschappij.  “Ik vind dat wij als vormgevers een rol hebben in het achterlaten van een duurzame wereld. Met maatschappelijke ontwerpen zoals dit, hoop ik creatieve oplossingen te bieden voor problemen als voedselverspilling en waterschaarste”, aldus Noesjka.

Een win-win situatie
Noesjka stoeide met de vraag hoe zij het beste alle overgebleven groenten aan de man kon brengen. Het leek haar een leuk idee om met een bus van deur tot deur te gaan, maar dit idee was zo arbeidsintensief, dat het meer zou kosten dan opleveren. De oplossing bleek heel simpel; de consument gaat gewoon naar het land van de aangesloten boer toe en raapt daar zelf wat hij hebben wil. Hiervoor betaalt de jutter een kleine vergoeding. Dit bedrag is als zakcentje voor de boer bedoeld. Hierdoor ontstaat een win-win situatie. De consument heeft een goedkoop, maar prima product en de boer houdt een zakcentje over aan voedsel dat hij als waardeloos had bestempeld.

De praktijk
Hoe ziet dat voedseljutten er in de praktijk nu precies uit? Leden betalen 45 euro per jaar en voor dit bedrag krijgen zij een speciale oogsttas en pasje als bewijs van lidmaatschap. Daarnaast krijgen zij een oogstlijst waar precies op staat bij welke boeren je kunt jutten. Eerder was deze informatie voor iedereen zichtbaar op internet. Dit zorgde voor ‘vreemde eenden’ op het land van de boer. Door de speciale oogsttas en de afgeschermde lijst met deelnemende boeren, komen er nu alleen nog leden op de gerooide akkers.
Boeren hoeven enkel aan Noesjka door te geven wanneer zij oogsten, de week daaropvolgend zijn de jutters welkom om de overgebleven groenten op te pikken. Na een week, ploegt de boer zijn veld weer om.

Persoonlijke terugkoppeling
Toen Noesjka net startte met haar afstudeerproject was het nog een hele klus om de boeren te overtuigen van deelname. Immers, als een project in de kinderschoenen staat en niemand nog lid is, is het moeilijk om mensen te enthousiastmeren. Gelukkig stemden tien boeren in eerste instantie in en kon het project zich meer en meer ontwikkelen. Na haar afstuderen rolt het balletje nog steeds verder. Inmiddels zijn er al veertig boeren aangesloten en telt Voedseljutters al 350 leden. Op dit moment is het nog echt een Brabants project. “Ik woon zelf in Brabant en merkte al snel dat, zeker in dit stadium, persoonlijk contact met de boeren van belang is om uiteindelijk een goed lopende beweging te krijgen. Persoonlijke terugkoppeling is zeer efficiënt”, aldus Noesjka.

Een educatief tintje
Toch heeft ze grootse plannen voor de toekomst.  Voedseljutters moet uiteindelijk landelijk gaan. Op dit moment hebben al zo’n 150 mensen buiten Brabant aangegeven dat zij lid worden, zodra het initiatief zich uitbreidt. Ook hebben scholen interesse getoond “Voedseljutters krijgt dus wellicht ook een educatief tintje. Misschien is het mogelijk om met een klas naar verschillende akkers te gaan en daar te kijken hoe alles groeit en bloeit”, aldus de initiatiefneemster.  

Meer weten over dit initiatief. Kijk dan eens op http://www.voedseljutters.com



 

 

 

Geplaatst op:15 May 2012 door: Francoise

Chioggia biet versus rode biet. Wie wint?

Linda Duyndam, alias de Groenteboerin, verbouwd op haar stuk land in Delfgauw de heerlijkste biologische groenten. Klassiekers als sla en wortel zijn verkrijgbaar, maar Linda maakt ook graag uitstapjes naar meer exotische groenten, als de chioggia biet en artisjok.

Heerlijk genieten van een Schieveense polderburger

Grazend in de Schieveense Polder in Rotterdam genieten de van oorsprong Franse Limousin Runderen van het Nederlandse landschap. Na een aantal mooie jaren worden de dieren geslacht. "Het vlees is fijn van draad en heeft een heerlijke pittige smaak", aldus boer Lenno Hoogerbrugge.

Door liefde en geduld de lekkerste Nederlandse druiven

De liefhebbers kunnen niet wachten op de start van het druivenseizoen bij Nieuw Tuinzight. Maar Hilde en Arnold Jansen kweken biodynamisch en laten de natuur het ritme bepalen. Des te meer zonneschijn, des te sneller de druiven geoogst kunnen worden en het winkeltje in de kas opengaat.

Westlandse druiven: juweeltjes om te zien!

Na de Tweede Wereldoorlog verdween de druiventeelt langzaam uit het Westland. Druivenkwekerij Sonnehoeck bleef behouden, zodat iedereen een kijkje in het verleden kan nemen. Immers, zo'n mooi stukje tuinbouwgeschiedenis mag niet vergeten worden.

© Heerlijk Vers | Contact
Website ontwerp en ontwikkeling: W3build