Deze website maakt gebruik van cookies

Om deze site te laten functioneren en het gebruik van deze site te evaluaren maken wij gebruik van cookies. Sinds 2012 zijn Nederlandse websites verplicht om hiervoor toestemming aan de bezoeker te vragen. Wilt u cookies op deze site toestaan?

Meer informatie

Zoek in Artikelen

Archief

Populaire artikelen

  1. HeerlijkVers; passie voor lokaal voedsel

  2. Knolselderij. Onooglijk maar lekker!

  3. Recept: Erwtensoep

  4. Recept: Gratin van knolselderij

Geen wilgenkatjes, maar stadsbloemen

De bijensterfte neemt toe en dit in combinatie met een gebrek aan een jonge generatie imkers kan voor grote problemen in de toekomst zorgen. Reden genoeg voor Cees Lutgendorff en Daan Ludwig om de stichting 'Adopteer een bijenvolk' op te richten.

Zonder bijen zou het leven op aarde een stuk moeilijker worden. Deze ijverige beestjes zijn immers voor een groot deel verantwoordelijk voor de bestuiving van bloemen en planten. Zonder hen hebben wij  minder mooie appeltjes en sappige aardbeien op de fruitschaal  liggen. Helaas dreigt er gevaar voor de bij. De bijensterfte neemt toe en dit in combinatie met een gebrek aan een jonge generatie imkers kan voor grote problemen in de toekomst zorgen. Reden genoeg voor Cees  Lutgendorff en Daan Ludwig om de stichting ‘Adopteer een bijenvolk’ op te richten.

Doel van de stichting ‘Adopteer een bijenvolk’ is om duidelijk te maken hoe belangrijk bijen wel niet zijn voor mensen. De schooljeugd is de primaire doelgroep die de stichting wil bereiken. In eerste instantie bestond de stichting uit Cees Lutgendorff en Daan Ludwig. Daan is een jonge professionele imker en het duo leerde elkaar kennen omdat Cees hem tips gaf om zijn bedrijf op te zetten. Het tweetal realiseerde zich na de bijensterfte in de winter van 2009 dat het tijd was voor een nieuwe impuls in de bijenbusiness. Januari 2010 gingen zij daarom naar de notaris en richtten de stichting op. “Nu moesten we nog bekendheid aan de stichting geven”, vertelt Cees. “We besloten prinses Irene een bijenvolk te schenken, omdat zij bekend staat om haar band met de natuur. Dit bleek een goede zet. We haalden de landelijke kranten en de eerste adopties waren al snel een feit”.

Gulle gevers
Het succes overweldigde Cees volledig. Binnen een jaar had de stichting al duizend adoptanten. “Het bleek moeilijk om al onze gedane beloftes aan de gulle gevers in te lossen. Zo kostte het een kapitaal om iedereen het beloofde potje honing te sturen. Bijna al het geld van de adoptanten ging in de verzendkosten zitten en vaak kwam de honing dan nog in een gebroken pot aan”. Deze opstartproblemen wijt Cees aan het feit dat ze zonder professionele ervaring om een stichting te runnen in het diepe zijn gesprongen. “ Een ding was duidelijk; er moesten nieuwe mensen bij de stichting betrokken worden, zodat de expertise zou groeien. Meer kennis was nodig, niet alleen over bijen, maar ook over het runnen van een stichting”, aldus het bestuurslid.  Dit gebeurde en nu zat niet alleen Cees  in het bestuur, maar had hij hulp van drie anderen gekregen. Er werd besloten om in overleg met de adoptanten de beloften aan te passen. Voortaan zou er per regio jaarlijks één bijeenkomst zijn van de stichting waar alle donateurs welkom waren. Dit bleek een goed idee. Op zo’n regiodag wordt informatie gegeven en mag men honing meenemen. Andere privileges van de adoptanten zijn het bezoeken van een bijenvolk bezoeken en het ontvangen van de nieuwsbrief.

Meer adoptanten dan volkeren
Een ander probleem dat om de hoek kwam kijken was het aantal bijenvolken dat te adopteren viel. Henk zelf is lid van een imkervereniging uit Hoenderloo, samen met de vereniging van Apeldoorn dachten zij genoeg volkeren te hebben voor alle adoptanten. Dit bleek onjuist. Er waren meer adoptanten dan volkeren. Cees vertelt dat er toen contact is gelegd met de Nederlandse Bijenhouders Vereniging. “Op deze manier hopen wij aan nieuwe imkers te komen die het ook leuk vinden om hun bijenvolk te laten adopteren. Donateurs kunnen dan in heel het land terecht om een bijenvolk te bezoeken”.

Verdere professionalisering
Het samenwerkingsverband met de NBV gaat dit jaar van start. Zij zouden kunnen helpen met de verdere professionalisering van de stichting. Cees heeft goede hoop  op verdere samenwerking. Beide hebben namelijk dezelfde belangen: Hoe meer imkers, hoe minder druk er op het bestaan van de bijen komt te staan.

Lespakket over bijen
Het geld van de adoptanten wordt goed gebruikt. De stichting zet zich in  om een lespakket over bijen op basisscholen te introduceren; “Op dit moment is er nog niet zoiets dergelijks en dit is wel van belang. Immers als je de jeugd hebt, heb je de toekomst.” Naast algemene informatie over de bij geeft het lespakket ook duidelijkheid over de bijensterfte. Hoe komt dit nu eigenlijk? Cees legt uit dat dit verschillende redenen heeft. Zo is de afgelopen decennia de manier van landbouw bedrijven veranderd. Er worden veel stoffen gespoten die slecht zijn voor bijen. Daarnaast heeft natuur plaats moeten maken voor landbouwgrond. Dit doet de diversiteit van bloemen natuurlijk geen goed. Hoe minder bloemen, hoe minder eten voor de bijen. Een andere vijand van de bij is de varroa-mijt, die oorspronkelijk uit India komt. Als de bij nog een larve is, gaat de mijt in het eitje zitten en eet daar stukjes van de larf af. Veel bijen die uitkomen, missen een vleugel of poot. Hierdoor daalt hun weerstand en worden ze sneller ziek. Dit komt het functioneren van een bijenvolk natuurlijk ook niet ten goede.

Snoepen van alle bloemen in de tuinen
Cees is naast bestuurder ook imker in hart en nieren. Het vernuft dat in die beestjes zit, vindt hij prachtig om te zien. “Ik had eens een aantal van mijn kassen aan de IJssel neergezet met de gedachte dat ze zich tegoed zouden doen aan de wilgenkatjes die daar groeien. Niets was minder waar. Ze vlogen over de IJssel naar Deventer om daar te snoepen van alle bloemen in tuinen en op balkons. Geweldig vind ik dat”.

Meer informatie over stichting adopteer een bij kunt u vinden op http://www.adopteereenbijenvolk.nl

 

 

Geplaatst op:15 May 2012 door: Francoise

Chioggia biet versus rode biet. Wie wint?

Linda Duyndam, alias de Groenteboerin, verbouwd op haar stuk land in Delfgauw de heerlijkste biologische groenten. Klassiekers als sla en wortel zijn verkrijgbaar, maar Linda maakt ook graag uitstapjes naar meer exotische groenten, als de chioggia biet en artisjok.

Heerlijk genieten van een Schieveense polderburger

Grazend in de Schieveense Polder in Rotterdam genieten de van oorsprong Franse Limousin Runderen van het Nederlandse landschap. Na een aantal mooie jaren worden de dieren geslacht. "Het vlees is fijn van draad en heeft een heerlijke pittige smaak", aldus boer Lenno Hoogerbrugge.

Door liefde en geduld de lekkerste Nederlandse druiven

De liefhebbers kunnen niet wachten op de start van het druivenseizoen bij Nieuw Tuinzight. Maar Hilde en Arnold Jansen kweken biodynamisch en laten de natuur het ritme bepalen. Des te meer zonneschijn, des te sneller de druiven geoogst kunnen worden en het winkeltje in de kas opengaat.

Westlandse druiven: juweeltjes om te zien!

Na de Tweede Wereldoorlog verdween de druiventeelt langzaam uit het Westland. Druivenkwekerij Sonnehoeck bleef behouden, zodat iedereen een kijkje in het verleden kan nemen. Immers, zo'n mooi stukje tuinbouwgeschiedenis mag niet vergeten worden.

© Heerlijk Vers | Contact
Website ontwerp en ontwikkeling: W3build